فرضیه کولینرژیک یکی از فرضیه های بیماری آلزایمر است که نشان دهنده رابطه بین شروع و پیشرفت بیماری است. یکی از راه های اصلی افزایش سطح استیل کولین مهار آنزیم های کولین استراز است. هسته بنزایمیدازول به دلیل تمایل زیاد به انواع آنزیم ها و گیرنده های پروتئینی در تحقیقات شیمی دارویی اهمیت زیادی دارد. مطالعه حاضر در راستای سنتز مشتقات بنزایمیدازول، با هدف بررسی فعالیت مهارکنندگی آنزیم های بوتیریل کولین استراز (BuChE) و استیل کولین استراز (AChE) انجام شد. در این مطالعه تجربی، ابتدا فراورده 2-(کلرومتیل) بنزایمیدازول (2) به دست آمد، سپس سه مشتق نهایی بنزایمیدازولی 3، 4 و 5، به ترتیب از واکنش 1 میلی مول از این فراورده و 1 میلی مول پی پرازین یا N-فنیل پی پرازین و یا 2-فنیل اتان-1-آمین تهیه شدند. ساختار ترکیبات تهیه شده با روش های طیف سنجی 1H-NMR 13C-NMR, و FT-IR تائید شدند. مهار آنزیم BuChE و AChE با استفاده از تست المن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از این تست قدرت مهارکنندگی قابل توجه این ترکیبات را نشان داد. ترکیب 5 با µM 28/0 = IC50 بیشترین مهار را در مقابل آنزیم BuChE نشان داد. فعالیت مهاری ترکیب 5 در برابر BuChE بهتر از دونپزیل بود. علاوه بر این، برهمکنش ترکیب 5، داروهای گالانتامین و ریواستیگمین با آنزیم BuChE با استفاده از مطالعات داکینگ مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعات نیز ترکیب 5 با میزان انرژی kcal/mol 88/8- بهترین برهمکنش را با جایگاه فعال گیرنده نشان داد. با توجه به نتایج به دست آمده، ترکیب 5 امیدوارکننده ترین ترکیب برای توسعه مشتقات بنزایمیدازول در مقابل بیماری الزایمر می باشد.

مقدمه و هدف: معمولا در وضعیت سندرم متابولیک، یک حالت التهابی مزمن درجه پایین حاکم است که به علت متمرکزشدن به اندام های داخلی تشخیص آن دشوار است. ولی افزایش فعالیت های استیل کولین استراز(ACHE)، بوتریل کولین استراز(BCHE) علاوه بر اینکه نشانگر قابل اعتماد این نوع التهاب هستند، همچنین به عنوان شاخص زودهنگام سندرم متابولیک نیز شناخته شده اند. بنابراین هدف ما بررسی تاثیر تمرین هوازی بر فعالیت ACHE و BCHE سرمی و شاخص های خطر قلبی-متابولیک در زنان میانسال مبتلا به سندرم متابولیک یود. روش شناسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی بود که در آن 25 (40-65 سال) زن چاق غیرفعال داوطلب دارای حداقل سه شاخص خطر سندرم متابولیک به طور تصادفی در دو گروه تجربی (13) و کنترل (12) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته در برنامه تمرین هوازی شامل راه رفتن و دویدن (3 بار درهفته)، به مدت 40دقیقه در هر جلسه با شدت 60 تا70 درصد از ضربان قلب ذخیره شرکت کردند. مقدار ACHE، BCHE سرم و سطوح شاخص های خطر متابولیک در طول مداخله با استفاده از آزمون تی همبسته به طور درون گروهی مقایسه شدند. یافته ها: در طول مداخله، تفاوت معنی داری در متغیرهای گروه کنترل مشاهده نشد(05/0

مقدمه: به علت شباهت هایی که میان تظاهرات بالینی مسمومیت با پایرتروئیدها و مهارکننده های کولین استراز وجود دارد، در صورتی که مسمومیت با پایرتروئیدها با مسمومیت با مهارکننده های کولین استراز اشتباه شود و درمان با آتروپین صورت گیرد، مسمومیت شدید با آتروپین و گاهی حتی مرگ روی می دهد. از این رو، مطالعه حاضر جهت مقایسه علایم کلینیکی این دو نوع مسمومیت انجام شد.روش ها: در یک مطالعه مقطعی بر روی بیماران مسموم مراجعه کننده به بخش مسمومین مرکز پزشکی نور اصفهان، 167 نفر بیمار دچار مسمومیت با پایرتروئیدها و 167 نفر بیمار دچار مسمومیت با مهارکننده های کولین استراز به صورت نمونه گیری آسان انتخاب شدند و مورد بررسی بالینی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی بیماران مسموم در گروه مهارکننده های کولین استراز 28.8 سال و میانگین سنی بیماران مسموم با پایرتروئید 22.47 سال به دست آمد. در هر دو گروه، مردان مسموم بیش از زنان بودند و بیشترین راه مسمومیت راه خوراکی بود. همچنین تعداد موارد عمدی بیش از اتفاقی بود. شایع ترین علایم مسمومیت با مهارکننده های کولین استراز در این مطالعه به ترتیب تهوع (68.9 درصد)، استفراغ (56.3 درصد)، اسهال (43.1 درصد)، میوز (40.7 درصد)، تعریق (38.3 درصد) و سیالوره (36.5 درصد) و شایع ترین علایم مسمومیت با پایرتروئیدها به ترتیب تهوع (74.9 درصد)، استفراغ (61.7 درصد)، کرامپ شکمی (20 درصد)، سیالوره (15.6 درصد) و ضعف عضلانی (12.6 درصد) بود.نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه، اختلاف موجود بین علایم این دو نوع مسمومیت می تواند به تشخیص افتراقی کمک کند.

مقدمه: امروزه با توجه به افزایش جمعیت سالمندان جهان و روند رشد بیماری آلزایمر، بررسی مهار کننده های Acetyl cholinesterase (AChE) و Butyl cholinesterase (BChE) که تجزیه شدن آن ها در مغز از دلایل اصلی ایجاد این بیماری می باشد، امری ضروری به نظر می رسد. از آن جایی که سنتز و بررسی هر ترکیب جدید بسیار پرهزینه و زمان بر است، محققان سعی بر تخمین میزان فعالیت بیولوژیکی ترکیبات قبل از انجام فعالیت های آزمایشگاهی دارند. تا کنون روش های محاسباتی مختلفی پیشنهاد شده است که از مهم ترین آن ها می توان به بررسی کمی ارتباط ساختار-فعالیت اشاره نمود که بر اساس مدل سازی خطی و یا غیر خطی با استفاده از محاسبه ی توصیف گرهای ملکولی استوار می باشند. مطالعه ی حاضر با هدف شناسایی مدل مناسب جهت پیش بینی اثر بیولوژیکی ترکیبات مرتبط با مهار کننده های آنزیم های ترکیبات استیل کولین استراز و بوتیل کولین استراز با استفاده از مدل سازی Quantitative structure-activity relationship (QSAR) و با روش جنگل تصادفی انجام شد. روش ها: در راستای پیش بینی فعالیت دارویی ترکیبات AChE و BChE، روش خطی حداقل مربعات جزئی و روش غیر خطی جنگل تصادفی به کار گرفته شدند. به منظور دست یابی به نتایج دقیق تر و قابل اعتمادتر، در هر اجرا به صورت تصادفی، 80 درصد ترکیبات به عنوان نمونه ی آموزشی و سایر ترکیبات به عنوان نمونه ی آزمایشی جهت ساخت مدل و ارزیابی قدرت پیش بینی مدل استفاده شدند. یافته ها: با اعمال مدل غیر خطی جنگل تصادفی بر روی مهار کننده های استیل کولین استراز و بوتیل کولین استراز، دقت 89 درصد حاصل شد. در پایان، به منظور بررسی دقیق تر عملکرد مدل پیشنهادی، نتایج با خروجی حاصل از روش کیمینه ی خطای جزئی مقایسه گردید. نتایج نشان داد که روش جنگلی تصادفی غیر خطی نسبت به روش مربعات حداقل خطی، عملکرد قوی تری دارد. نتیجه گیری: مشاهدات بیانگر این است که روش غیر خطی جنگل تصادفی، می تواند در تخمین اثر بیولوژیکی ترکیبات استیل کولین استراز و بوتیل کولین استراز پیشنهادی توسط پزشکان و متخصصان شیمی دارویی بسیار موثر باشد. بنابراین، قبل از انجام آزمایش های حیوانی و انسانی ترکیب پیشنهادی، فعالیت بیولوژیکی این ترکیب به طور تقریبی 90 درصد برآورد می شود. بر اساس میزان فعالیت بیولوژیکی تخمین زده شده، می توان اظهار نظر کرد که «آیا ترکیب دارویی جدید با صرف هزینه و زمان، خطر تبدیل شده به یک داروی جدید را دارد یا خیر؟ ».

سابقه و هدف دیازینون یک حشره کش ارگانوفسفره است که بعد از متابولیزه شدن به آنزیم استیل کولین استراز متصل شده و آن را غیر فعال می نماید. گالیک اسید یک ترکیب پلی فنولی است و دارای خاصیت نوکلیوفیل می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر گالیک اسید بر فعال سازی مجدد آنزیم استیل کولین و بوتیریل کولین استراز مهار شده با سم دیازینون در موش سوری و گلبول قرمز انسانی می باشد. مواد و روش ها: دراین مطالعه موش ها به گروه های کنترل، دیازینون (80 میلی گرم بر کیلوگرم)، آتروپین (20 میلی گرم بر کیلوگرم)، پرالیدوکسیم (20 میلی گرم بر کیلوگرم) و گالیک اسید (50، 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. میزان فعالیت آنزیم کولین استراز بعد از 3 و 24 ساعت در سرم و اریتروسیت موش ها و همچنین در مطالعه In vitro مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: میزان فعالیت آنزیم های کولین استراز در زمان های 3 و 24 ساعت در سرم و اریتروسیت در مطالعات in vivo و in vitro به صورت معنی داری در گروه های دریافت کننده دیازینون نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (0001/0< P)، در حالی که درمان همزمان آتروپین، پرالیدوکسیم و گالیک اسید به طور معنی داری باعث افزایش فعالیت آنزیم های کولین استرازی نسبت به گروه دیازینون شد (0001/0< P). استنتاج تجویز همزمان آتروپین و گالیک اسید به همراه پرالیدوکسیم، مهار فعالیت آنزیم های کولین استرازی ناشی از دیازینون را کاهش و بازسازی آنزیم ها را نیز بهبود می بخشد. فعال سازی مجدد آنزیم ها توسط گالیک اسید می تواند ناشی از گروه های هیدروکسیل در ساختار این ترکیب باشد.

مقدمه: با توجه به مصرف روزافزون سموم ارگانوفسفره در کشاورزی و اثرات سوء آنها بر انسان، میزان فعالیت آنزیم های کولین استراز خون سم پاشان مزارع برنج مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: در این مطالعه که به صورت توصیفی- تحلیلی و از نوع مقطعی انجام شد، میزان فعالیت آنزیم کولین استراز تعداد 60 نفر (30 نفر سم پاش و 30 نفر شاهد) با بازه سنی 62- 29 سال و میانگین سن 44.33±8.55 در سال 90 مورد بررسی قرار گرفت و داده ها با استفاده از آزمون آماری تی زوج و آزمون همبستگی تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: میانگین و انحراف معیار غلظت آنزیم کولین استراز سرم و اریتروسیت ها در سم پاشان به ترتیب 5573.2±1229.51 Iu/lit و 144.73±52.30 IU/grHb تعیین گردید. حداقل و حداکثر غلظت آنزیم کولین استراز اریتروسیت به ترتیب 71.07 IU/grHb و 291.90 IU/grHb و این رقم برای آنزیم کولین استراز سرم 3276 Iu/lit و  7472 Iu/litمی باشد. ارزیابی نتایج تحقیق نشان داد که میانگین غلظت آنزیم های کولین استراز اریتروسیت  (AchE)و سرم (PchE) اندازه گیری شده در افراد مورد مطالعه کمتر از شاهد بوده و اختلاف آن از نظر آماری نیز معنی دار می باشد (p<0.001).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه بیانگر مواجهه بالا با سموم ارگانوفسفره در بین سم پاشان مزارع برنج می باشد بنابراین بهتر است مسوولین بهداشت حرفه ای استان برنامه ریزی لازم جهت میزان مواجهه سم پاشان انجام و اجرا نمایند.

تعیین وزن ملکولی پروتیین ها به خصوص آنزیم ها یکی از متداول ترین مرحله مطالعاتی آنزیم ها می باشد. به منظور بررسی آنزیم استیل کولین استراز و تعیین وزن ملکولی و زیرگروه های آن، ابتدا محلول همگنی از مغز موش ویستار (Wistar) در بافر فسفات تهیه گردید. پس از مرحله سانتریفوژ مایع رویی که حاوی آنزیم آزاد می باشد، جدا گردید. در مرحله بعد، رسوب که حاوی آنزیم وابسته به غشا می باشد در همان حجم بافرفسفات حاوی ترایتون ایکس (TritonX-100) با غلظت معینی تهیه گردیده و مجددا سانتریفوژ گردید و مایع رویی که حاوی آنزیم وابسته به غشا می باشد، جدا گردید. هم زمان گرادیان های مختلفی از سوکروز تهیه گردید و نمونه های تهیه شده در سطح آن قرار داده شده و به مدت 24 ساعت سانتریفوژ گردید. روز بعد لوله های گرادیان حاوی آنزیم ها از سانتریفوژ خارج شده و با سوراخ کردن ته لوله های پلاستیکی، لوله های گرادیان نمونه های مختلفی تهیه و فعالیت مخصوص نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت.

زمینه و هدف: کمبود پسودوکولین استراز (PChE) یک ناهنجاری آنزیمی است که منتج به هیدرولیز آهسته ی داروهایی می شود که همانند ساکسینیل کولین ساختمان کولین استری دارند و ایجاب می کند که کسانی که دچار این بیماری هستند تا برگشت قوام عضلانی به حد طبیعی به مدت طولانی از تنفس مکانیکی استفاده کنند. گزارش مورد: دو بیمار زن، با نسبت خویشاوندی (دخترعمو) در این پژوهش بررسی شده اند. اولی به علت T. U. L و دومی به علت کیست تخمدان بیهوشی عمومی چه به صورت اورژانس و چه به صورت الکتیو گرفته بودند و دچار آپنه ی طولانی مدت و شلی کامل عضلات تا حدود 8 ساعت پس از تزریق دوز اولیه ی ساکسینیل کولین شدند. در این دو بیمار، تنها دوز اولیه ی ساکسینیل کولین برای لوله گذاری نائی تزریق شده و از تکرار آن یا استفاده از دیگر شل کننده های عضلانی نان دپلاریزان اجتناب شده بود و پس از پایان عمل جراحی، بیماران همچنان دچار آپنه و شلی عضلات بودند. پس از بررسی های متعدد، تشخیص کمبود آنزیم کولین استراز پلاسما مطرح شد. بنابراین برای درمان آن ها به روش های درمانی مرسوم ازجمله تزریق FFP یا خون تازه ی کراس مچ شده (رگ به رگ) اقدام شد. نتیجه گیری: کمبود پسودو کولین استراز ممکن است در الگوی خانوادگی و نه تنها در نسل اول، بلکه در نسل دوم خانواده نیز اتفاق بیفتد. بهترین راه درمان، تداوم حمایت تهویه ی مکانیکی و صبر و شکیبایی تا هیدرولیز کامل ساکسینیل کولین توسط PChE است. همچنین توصیه می شود تا حد امکان از مصرف ساکسینیل کولین، جز در موارد اورژانسی، خودداری شود و به جای آن از شل کننده های عضلانی نان دپلاریزان استفاده شود.